توحيد دعوت كرد و دعوت آن حضرت جز بر فرار و طغيان آن مردم نمىافزود . همين‌كه تكذيب قوم از آن حضرت به طول انجاميد و خشم شيعيان آن بزرگوار طولانى شد شيعيان نزد نوح عليه السّلام آمدند و گفتند : يا نبى اللّه ما بوسيلهء ظهور تو در انتظار فرجى بوديم و فعلا ما دچار اينطور مشكلات شده‌ايم پس تو دعا كن كه خدا راه و فرجى براى ما مرحمت كند . نوح عليه السّلام راجع به اين موضوع با خداى خود مناجات كرد . خدا به آن حضرت وحى كرد كه شيعيان خود را مأمور كن تا خرما بخورند و هستهء آن را بكارند موقعى كه هستهء آن خرما آمد و درخت شد بشما راه و فرجى عطا خواهم كرد . نوح عليه السّلام شيعيان خود را به خوردن خرما و كاشتن هستهء آن امر كرد و يك سوم شيعيان آن حضرت مرتد شدند و دو سوم آنان باقى ماندند و به خوردن خرما مشغول شده هستهء آن را كاشتند و بحفظ و حراست اشجار خرما پرداختند تا اينكه آن خرماها بعد از چند سال بارور شدند و از ميوه آنها براى حضرت نوح آورده آن بزرگوار را بشارت دادند . نوح عليه السّلام دربارهء شيعيان با خدا مناجات كرد خطاب رسيد : نيز شيعيان خود را مأمور كن كه از خرماى جديد بخورند و هستهء آن را بكارند بعد از آنكه آن هسته‌ها سبز شدند و بارور شدند راه نجاتى براى آنها عطا خواهم كرد ، نوح عليه السّلام قوم خود را از امر خدا مستحضر كرد و ثلث دوم آنها مرتد شدند و يك ثلث آنان باقى مانده از آن خرماها خورده هسته آنها را كاشتند و دائما مشغول نگهبانى اشجار آنها شدند تا اينكه آن درختها بارور شدند .